Violette Reine Elizabeth Szabo (geb. Bushell),
26 juni 1921 - begin 1945
special agent gedurende WOII

Bron: violette-szabo-museum


In Engeland is de geschiedenis over Violette Szabo, GC. wel bekend. (verteld in het boek en tevens verfilmd "Carve Her Name with Pride".
Odette Churchill zei over haar: "Zij was de dapperste van ons allemaal".  

Meer dan de helft van de First Aid Nursing (FAN) was betrokken bij het werk van de Special Operations Executive (SOE) gedurende de WOII. Een van de FAN's was de vurige Violette Szabo ('Louise' was haar code-naam), geboren in Parijs, dochter van een Franse auto-dealer. Het gezin woonde in Londen, zij spraken Frans en Engels. Haar echtgenoot Etienne Szabo (een Officier van de Free French Forces) was gedood bij El Alamein in 1942, vlak na de geboorte van hun dochter Tania.  

Totaal verslagen door de dood van haar man heeft Violette zich vrijwillig gemeld voor een post in Frankrijk. Op haar eerste missie was zij met teamgenoot Philippe Liéwer ('Clément') en voormalige correspondent van de Havas Nieuws Agentschap. Zij gingen per Lysander (type vliegtuig, 2 personen) naar een plaats dichtbij Parijs en de opdracht was een studie te maken van de verzetsmogelijkheden in het gebied rond Rouen. Deze taak heeft zij volbracht, niettegenstaande het feit dat zij dit had moeten vertellen aan de Franse politie die haar had gearresteerd. Zij werd vrijgelaten, keerde terug naar Parijs en vroeg om teruggehaald te worden. Het is bekend dat zij nog heeft gewinkeld op de Avenue des Champs-Élysées om een cadeautje voor haar dochter mee te nemen bij thuiskomst in Engeland. Bij terugkeer werd zij bevorderd tot de rang van Tweede Luitenant.

Haar tweede dropping in Frankrijk vond plaats op 8 Juni 1944 in de buurt van Limoges vlak na de landing in Normandië, D-Day. Om ca. 9.30u op 10 juni reden Violette en een jonge verzetsman, Jacques Dufour (Anastasie) in een Citroën van Sussac naar Pompadour. Beiden waren gewapend. Onderweg pikten ze nog een ongewapende man op, Jean Bariaud. Kort daarna dichtbij de stad Salon-la-Tour was op hun weg een Duits roadblock, dat was gezet omdat de Duitse Majoor Kämpfe was vermoord in die omgeving. In het gevecht dat volgde ontkwamen de twee mannen maar Violette, die hen met vuur een vluchtweg had geboden, werd tenslotte gevangen genomen. Zij bracht de nacht van 10 Juni in het Gestapo Hoofdkwartier in Limoges door.
Op diezelfde nacht vermoordde het SS Division ongeveer 650 burgers in het dorp Oradour-sur-Glane net 20 km verder. Vanuit Limoges werd ze overgebracht naar de Fresnes gevangenis in Paris vanwaar begin augustus 1944 haar twee en halve week durende reis begon naar het Concentratiekamp Ravensbrück.
Violette overleefde vijf maanden strafkamp en een harde Oost-Europese winter.
Op een dag werd ze meegenomen naar een kleine plaats, waar ze moest neerknielen: ze werd geëxecuteerd met een enkel schot in de nek. Met haar stierven nog twee dappere Engelse SOE-agenten: Denise Bloch and Lilian Rolfe.
Een van de overlevenden van het beruchte kamp Ravensbrück beschreef Violette als "outstanding amongst the thousands of women there".

Violette Szabo kreeg postuum het George Cross in 1946 en het is door de Koning uitgereikt aan haar 4-jarige dochter Tania.
Op 17 December 1946 werd de postume toekenning van het George Cross (GC) aan 'Violette, Madame Szabó' gepubliceerd in The London Gazette. De GC is Engelands hoogste medaille voor moed door een burger of een militair persoon. Violette had reeds het Croix de Guerre 1939 - 1945 met Zilveren Ster voor getoonde moed tijdens actie.

Een nicht van Violette Szabo bewoonde het huis "Cartref" in Wormelow; dit huis is nu geheel gewijd aan de herinnering aan Violette Szabo door de huidige bewoonster Miss Rosemary E. Rigby.

Dit, speciaal voor Violette gemaakte gedicht, was haar code als geheim agente.

http://www.violette-szabo-museum.co.uk/foyer.htm
Vrij vertaald t.b.v. Hannie Schaft-Herdenking 26 november 2006, G Plekker-van Sante